Arytmia przedsionkowa po chirurgicznym zamknięciu wad przegrody międzyprzedsionkowej u dorosłych ad 5

Kaplan-Meier Szacunki późnego pooperacyjnego trzepotania lub migotania przedsionków. Początkowe nachylenie krzywej w dół dla pacjentów w wieku powyżej 40 lat w czasie operacji odzwierciedla pacjentów, u których w okresie jednego miesiąca po zabiegu wystąpił trzepotanie lub migotanie przedsionków. Wszyscy 24 ci pacjenci mieli udokumentowany trzepotanie przedsionków lub migotanie przed operacją. Średni czas obserwacji wynosił 3,8 . 2,5 roku (dla wszystkich 213 pacjentów). Tabela 3. Tabela 3. Trzepotanie przedsionków lub migotanie przedsionków w czasie obserwacji. Dwudziestu czterech z 40 pacjentów (60 procent) z przedoperacyjnym trzepotaniem lub migotaniem przedsionków nadal miało te arytmie podczas ostatniej wizyty kontrolnej (Figura i Tabela 3). Wszystkie 24 osoby były starsze niż 40 lat w czasie operacji chirurgicznej, a ich średni wiek był większy niż u 16 pacjentów, którzy zmienili rytm zatokowy (P = 0,02 na podstawie testu sumy rang Wilcoxona). Ponadto trzepotanie lub migotanie przedsionków rozwinęło się u pięciu innych pacjentów (z których wszyscy byli w wieku 40 lat w chwili naprawy chirurgicznej) do czasu zakończenia badania. Wszystkich 29 pacjentów z utrzymującym się trzepotaniem lub migotaniem przedsionków w czasie obserwacji otrzymywało leczenie antyarytmiczne. Dwadzieścia pięć osób otrzymywało digoksynę, 17 z nich przyjmowało również inne leki antyarytmiczne. W przypadku pacjentów z rytmem zatokowym przed operacją, osoby starsze niż 40 lat w czasie operacji miały 8 procent ryzyka późnego trzepotania lub migotania przedsionków; w przeciwieństwie do tego żaden z 106 pacjentów w wieku 40 lat lub młodszych w czasie operacji nie miał późnych arytmii przedsionkowych (P = 0,008 według dokładnego testu Fishera).
Tabela 4. Tabela 4. Charakterystyka sześciu pacjentów, u których wystąpiły udary po chirurgicznym zamknięciu ubytku przegrody międzyprzedsionkowej. Sześciu pacjentów miało udary podczas okresu obserwacji, z których jeden zmarł (Tabela 4). Klasa NYHA wszystkich oprócz jednej poprawiła się po operacji. U żadnego z pacjentów nie stwierdzono ubytku przegrody międzyprzedsionkowej w badaniu echokardiograficznym. Wiadomo, że w okresie obserwacji pięć osób miało trzepotanie przedsionków lub migotanie przedsionków. Przed ich uderzeniami trzech pacjentów otrzymywało warfarynę, a dwóch otrzymywało aspirynę. Wszyscy oprócz jednego otrzymywali terapię antyarytmiczną. Czterech pacjentów otrzymało dodatkową terapię – dwie z powodu niewydolności serca i dwie z powodu nadciśnienia układowego. Dodatkowy pacjent miał udar mózgu, prawdopodobnie z powodu zatorowości paradoksalnej, przed operacją. Ten pacjent nie miał dalszych epizodów zatorowych po chirurgicznym zamknięciu dużego ubytku przegrody międzyprzedsionkowej.
Predyktory późnego pooperacyjnego trzepotania lub migotania przedsionków
Tabela 5. Tabela 5. Predykatory późnego trzepotania lub migotania przedsionków. Zgodnie z analizą wieloczynnikową, wiek ponad 40 lat w czasie naprawy chirurgicznej, obecność przedoperacyjnego i natychmiastowego pooperacyjnego (w ciągu miesiąca po zabiegu) trzepotania lub migotania przedsionków, oraz obecność natychmiastowego pooperacyjnego rytmu węzłowego były niezależnymi predyktorami uporczywe lub nowe trzepotanie lub migotanie przedsionków po ostatniej obserwacji (Tabela 5). Wtórna analiza, w której wykorzystano dane dotyczące cewnikowania serca, nie dostarczyła dodatkowych predyktorów późnego pooperacyjnego trzepotania lub migotania przedsionków.
Dyskusja
W badaniu tym zbadano częstość występowania i czynniki ryzyka trzepotania lub migotania przedsionków u dorosłych pacjentów z ubytkami przegrody międzyprzedsionkowej, którzy zostali skierowani na operację, ponieważ mieli objawy, znaczne przecieki od lewej do prawej lub obie
[przypisy: cefepim, citalopram, Leukocyturia ]
[patrz też: miód rzepakowy właściwości, misy tybetańskie, młody jęczmień zielony ]