Arytmia przedsionkowa po chirurgicznym zamknięciu wad przegrody międzyprzedsionkowej u dorosłych cd

Dane opisowe dla zmiennych ciągłych są przedstawione jako średnie . SD lub jako mediana z zakresami, jeśli jest to właściwe. Zmienne dyskretne analizowano za pomocą testu chi-kwadrat lub dokładnego testu Fishera. Dane ciągłe analizowano za pomocą t-testu z dwiema próbkami lub testu sumy rang Wilcoxona; analizowano je w czterech podgrupach za pomocą testu Kruskala-Wallisa. Jeśli wynik testu Kruskala-Wallisa był znaczący (P <0,05), to przeprowadzono porównania parami (grupa A z grupą B i grupa C z grupą D) z testem sumy rang Wilcoxona; dla testów parowania poziom istotności skorygowano dla wielokrotnych porównań (test dwustronny, P <0,025). Przeprowadzono analizę regresji liniowej interakcji między wiekiem pacjenta w czasie naprawy chirurgicznej a ciśnieniem tętniczym płuc. Prawdopodobieństwo pozostawania wolnym od późnego trzepotania przedsionków lub migotania w czasie było wyświetlane na wykresach Kaplana-Meiera. Jednowymiarową analizę predyktorów późnego trzepotania lub migotania przedsionków wykonano za pomocą modelu proporcjonalnych hazardów Coxa. Jednowariackie predyktory o poziomie istotności <0,20 zostały wprowadzone do wielowymiarowego modelu proporcjonalnych hazardów Coxa z zastosowaniem algorytmu eliminacji wstecznej.14 Poziom istotności dla modelu wielowymiarowego ustalono na 0,05. Na potrzeby analizy wielowymiarowej jednozmienne predyktory, które były ze sobą silnie skorelowane (o współczynniku korelacji> 0,70), zostały połączone w zmienną złożoną. Przeprowadzono wtórną analizę z podgrupą 149 pacjentów, dla których dostępne były przedoperacyjne dane dotyczące cewnikowania serca.
Wyniki
Dane przedoperacyjne
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka pacjentów. Dwieście osiemnaście kolejnych pacjentów poddanych chirurgicznemu usunięciu izolowanej wady przegrody międzyprzedsionkowej spełniło kryteria włączenia do badania (Tabela 1). Dodatkowych 11 pacjentów z niewielkim ubytkiem przegrody międzyprzedsionkowej, którzy byli poddawani operacjom z powodu zatorów paradoksalnych, 4 pacjentów, którzy mieli wcześniej naprawę ubytku w przegrodzie międzyprzedsionkowej i 5 zagranicznych pacjentów zostało wykluczonych. Nie byliśmy w stanie uzyskać dalszych danych dotyczących pięciu pacjentów (2,3 procent); informacje z prowincjonalnego rejestru zgonów wskazały, że żyły one w 1997 r. U pozostałych 213 pacjentów (82 mężczyzn i 131 kobiet), którzy utworzyli populację badawczą, stwierdzono zamknięcie ubytku przegrody międzyprzedsionkowej w średnim (. SD) wieku 41 lat. . 14 lat (mediana, 40; zakres, 16 do 80). Spośród pacjentów skierowanych na zabieg chirurgiczny przez lekarzy, 68% zostało skierowanych z powodu objawów (duszności wysiłkowej, o różnym stopniu zmniejszania wydolności wysiłkowej w 95%, niewydolności serca w 3% i presynopatii lub omdlenia w 2%), a pozostałe pacjenci zostali skierowani, ponieważ mieli znaczny bocznik od lewej do prawej (Qp: Qs,> 1,5: 1). Klasa czynnościowa NYHA wynosiła I lub II u 70% pacjentów, III w 29%, a IV w 0,5%. Rozpoznanie ustalono za pomocą echokardiografii u 199 pacjentów (93 procent) oraz w czasie cewnikowania serca u 14 pacjentów. Stu czterdziestu dziewięciu pacjentów (70 procent) poddano cewnikowaniu serca (tabela 1), głównie w celu oceny ciśnienia tętniczego płuc i zidentyfikowania współistniejącej choroby wieńcowej
[hasła pokrewne: agaricus, dienogest, ceftriakson ]
[więcej w: nowotwór wątroby, ntm, numer statystyczny choroby ]