C5a i Fc receptory: wzajemne towarzystwo podziwu

Fagocytoza jest kluczowym procesem w ochronie gospodarza przed patogenami i dostarczaniem antygenów dla odpowiedzi immunologicznej. Synergizm między C3b a IgG i ich receptorami w promowaniu przylegania i spożycia antygenu został rozpoznany od dziesięcioleci. Jednak dopiero niedawno ma miejsce przenikanie między innym fragmentem aktywującym dopełniacz, anafilatoksyną C5a i Fc. receptory (FcyR) zostały zdefiniowane. W tym wydaniu JCI wykazano, że C5a sygnalizuje, poprzez swój receptor, zwiększenie aktywności Fc. Rs aktywujących (prozapalnych). Ponadto, sprzężenie Fc (3 przez immunologiczny kompleks z IgG instruuje komórkę do syntetyzowania większej ilości C5, z której pochodzi C5a. Tak więc, ta praca ustanawia pętlę sprzężenia zwrotnego, w której zwiększa się ekspresję i funkcję FcyR, bardzo pożądane wydarzenie współdziałające z infekcją, ale potencjalnie szkodliwe pod względem autoimmunizacji. Opsonizacja: pomaganie fagocytom w spożywaniu Oponiny przyłączają się do inwazyjnych mikroorganizmów i innych antygenów w celu zwiększenia wychwytu obcych cząstek przez fagocyty. 2 najważniejsze opsoniny we krwi to Ig i dopełniacz (C). W szczególności, IgG i C3b wiążą się z celem, gdzie służą jako ligandy dla Fc. i receptory C, odpowiednio. Ta reakcja może być wygodnie podzielona na 2 kolejne etapy; mianowicie przyleganie immunologiczne, a następnie internalizacja. Na początku uznano, że receptory C3b i C najbardziej efektywnie pośredniczą w etapie przylegania, podczas gdy Fc. receptory (FcyR) najbardziej efektywnie pośredniczyły w etapie internalizacji. Ta kombinacja. Talentów. zapewnia skuteczną fagocytozę cząstki zakaźnej. Gdy humoralna odpowiedź immunologiczna szybko dojrzewa, gromadzi coraz więcej IgG na cząstkach, co następnie wywołuje aktywację dopełniacza. Wiele typów eksperymentów in vivo i in vitro wykazało, że o wiele bardziej sprawny C3b i IgG są jako partnerzy, niż sam jest sam w promowaniu fagocytozy. C3b może pośredniczyć w internalizacji, ale wymaga stosunkowo dużego obciążenia ligandem i aktywowanych monocytów / makrofagów. IgG może pośredniczyć w przyleganiu, ale znowu konieczna jest duża dawka ligandu. Jednakże kombinacja C3b i IgG jest synergistyczna w pośredniczeniu w procesie fagocytarnym. Tak więc ta współpraca między receptorami dla tych 2 ligandów wzmacnia to uświęcone od czasu do czasu zjawisko immunologiczne, które ma kluczowe znaczenie dla przeżycia. W tym numerze JCI, Kumar, Gessner i współpracownicy dostarczają dalszych dowodów na inną niezwykłą interakcję pomiędzy ligandami pochodzącymi z dopełniacza, Igs i ich receptorami (1). Przerwa między C5a i FcyR Kumar i in. (1) zgłosić wyraźną demonstrację przenikania między receptorami C i Ig (Figura i Tabela 1). W mysim modelu tak zwanej zależnej od przeciwciał reakcji autoimmunologicznej typu II autorzy w przekonujący sposób demonstrują następującą interesującą sekwencję zdarzeń: (a) po wstrzyknięciu autoprzeciwciała myszom rbcs, kompleksy immunologiczne, które wiążą się z FcyRs. na makrofagach wątroby (komórki Kupffera); (b) komórki te z kolei wydzielają C5 i prawdopodobnie proteazę (jeszcze jasno określoną), która rozszczepia C5 do anafilatoksyny C5a i inicjatora kompleksu atakującego błonę, C5b; (c) C5a wiąże się z jego receptorem (C5aR) na komórkach Kupffera, które podwyższają ekspresję mRNA FcyR; a następnie (d) zwiększona liczba FcyR na tych makrofagach ułatwia eliminację pokrytych przeciwciałami rbcs, co prowadzi do cięższej niedokrwistości hemolitycznej
[podobne: olx chrzanów, olx kęty, objaw lasegue a ]