czosnek niedźwiedzi marynowany w oleju

PPAR są członkami nadrodziny jądrowych receptorów indukowalnych przez ligand czynników transkrypcyjnych. Tworzą heterodimery z receptorami retinoidowymi X (RXR) i wiążą się z konsensusowymi miejscami DNA złożonymi z bezpośrednich powtórzeń (DR) heksamerycznych sekwencji DNA oddzielonych pz (DR1). W nieobecności liganda, heterodimery PPAR-RXR rekrutują korepresory i związane z nimi deacetylazy histonowe i enzymy modyfikujące chromatynę, wyciszając transkrypcję przez tak zwaną aktywną represję (10. 12). Wiązanie liganda indukuje konformacyjną zmianę w kompleksach PPAR-RXR, uwalniając represory w zamian za koaktywatory. Kompleksy aktywowane ligandem rekrutują podstawową maszynerię transkrypcyjną, co powoduje zwiększoną ekspresję genów. W przeciwieństwie do klasycznych receptorów endokrynnych, które wiążą się z hormonami gruczołowymi o wysokim powinowactwie, PPAR wiążą ligandy o niższym powinowactwie wytwarzane z tłuszczu spożywczego lub metabolizmu wewnątrzkomórkowego. Zgodnie z ich rolą jako czujników lipidowych, aktywowane ligandem PPARy włączają zależne od metabolizmu kaskady metaboliczne regulujące homeostazę lipidów poprzez transkrypcję genów zaangażowanych w metabolizm, przechowywanie i transport lipidów. Dodatkowo, PPAR mogą tłumić stan zapalny poprzez mechanizmy obejmujące uwalnianie czynników przeciwzapalnych lub stabilizację represyjnych kompleksów w zapalnych promotorach genów (13, 14). Istnieją trzy izotypy PPAR u ssaków:. (NR1C1),. (NR1C3) i. (znany również jako. lub NR1C2). PPAR. był pierwszym PPAR, który został zidentyfikowany i wykazano, że jest on celem hipolipidemicznych leków z grupy fibratów i czynników rakotwórczych, które powodują proliferację peroksysomów w wątrobie gryzoni, gdzie PPAR. jest obficie wyrażony (15). Późniejsze próby klonowania zidentyfikowały. i . izotypy. PPAR. jest wyrażany głównie w tkance tłuszczowej, oraz w mniejszym stopniu w makrofagach, mięśniach i wątrobie. Od połowy lat 90. ubiegłego wieku poświęcono mu wiele uwagi, kiedy uznano, że jest molekularnym celem uczulających na insulinę leków przeciwcukrzycowych, znanych jako tiazolidynodiony (16, 17). PPAR. pozostała zagadką przez prawie dziesięć lat po jej klonowaniu w 1992 r. (18. 20). Jego niemalże wszechobecna tkanka wywołała wczesne spekulacje, że może służyć jako ogólna rola domowa . (20). Ostatnio, nokauty receptorów ujawniły wiele zaburzeń rozwojowych i homeostatycznych u myszy PPARy-null, w tym defekty łożyska powodujące częste śmiertelność zarodków, zmniejszoną masę tłuszczową, defekty mielinizacji, zmienione reakcje zapalne skóry i upośledzone gojenie się ran (21-23). Te odkrycia, wraz z odkryciami wspomaganymi przez rozwój PPAR o wysokim powinowactwie. agoniści i dodatkowe modele genetyczne, zamiast tego ujawnili PPAR. jako kluczowy regulator o potencjale terapeutycznym ukierunkowanym na wiele aspektów zespołu metabolicznego. Niniejszy przegląd obejmie komórkowy i systemowy wpływ PPAR. działanie, ze szczególnym naciskiem na jego rolę w zespole metabolicznym. PPAR. Badanie krystalograficzne ligandów rentgenowskich PPAR. ujawniła wyjątkowo dużą kieszonkę wiążącą ligand około 1300. 3, podobną do tej z PPAR. ale znacznie większy niż kieszenie innych receptorów jądrowych (24, 25). Uważa się, że większy wymiar uwzględnia wiązanie różnych kwasów tłuszczowych lub innych kwasów amfipatycznych do PPAR-a. poprzez wiązania wodorowe i oddziaływania hydrofobowe (24). Sugeruje się, że kilka nasyconych kwasów tłuszczowych 14 do 18 atomów węgla, jak również wielonienasycone kwasy tłuszczowe o 16 do 20 atomach węgla, wiążą się z PPAR. w oparciu o sita ligandowe i testy wiązania konkurencyjnego, z powinowactwem w zakresie mikromolowym (24, 26. 28). Podobne stężenia syntetycznych i naturalnie występujących eikozanoidów, w tym prostaglandyny A1, iloprostu, 15d-J2 i karbaprostacycliny, służą jako skuteczne PPAR. aktywatory (26)
[podobne: olx chrzanów, fomepizol, młody zielony jęczmień gdzie kupić ]