Dna: Choroba patrycjusza ad

Niezwykle sprytny mikroskopista, van Leeuwenhoek, nie znał składu tych kryształów, odkąd kwas moczowy po raz pierwszy odkryto w moczu przez szwedzkiego chemika Carla Wilhelma Scheele, w 1776 roku, prawie 100 lat później. Pomimo postulatów sir Alfreda Baringa Garroda z połowy XIX w., Które sugerują zarówno podwyższony poziom kwasu moczowego we krwi pacjentów z dną moczanową, jak i osadzanie się kryształów sodu moczanowego w dotkniętej części, klinicyści stwierdzili jeszcze w 1959 roku, że ostra dna nie miało nic wspólnego z kwasem moczowym. Hollander i ja zastosowaliśmy skompensowaną mikroskopię światła spolaryzowanego w 1960 roku, aby pokazać, że obecność kryształów sodu moczowego w mazi stawowej była specyficzna dla diagnozy zapalenia dnawego. Późniejsza praca naszej grupy wypełniła postulaty Kocha. Chociaż postulaty te zostały pierwotnie sformułowane przez Roberta Kocha w celu włączenia konkretnego drobnoustroju jako czynnika przyczynowego choroby, wykorzystaliśmy je do implikowania kryształów sodu moczanowego jako przyczyny ostrego dnawego zapalenia stawów.
Historia dna Portera i Rousseau pomija ważny wkład szwajcarskich badaczy Wilhelma Hisa, Jr. i Maxa Freudweilera, których praca w 1901 roku wyraźnie pokazała, że kryształy moczanów wywołują stany zapalne. Odkryto, że Wilhelm Ebstein stwierdził zlokalizowaną śmierć tkanki (martwicę) jako główne wydarzenie w dnie, ale krytyka Jego była ignorowana. Według szwajcarskich pracowników utrwalacze Ebsteina dla tkanek rozpuszczają kryształy. Chociaż autorzy wspominają o Traktacie Methuen z Portugalią w 1703 r., Który doprowadził do przywozu do Anglii dużych ilości obciążonego ołowiem wina wzmocnionego (port), wywołując dna moczanowa dna, nie przytaczają pracy Gene Ball, który wykazał, że zawartość ołowiu w butelkach wina porto z tamtej epoki była bardzo wysoka. (Ball następnie pił wino, które według niego było pyszne.)
Pomimo wirtualnej nieobecności jakichkolwiek szczegółów postępu naukowego związanych z dną moczanową lub metabolizmem kwasu moczowego po pracy Garvina z połowy XIX wieku, bardzo mi się podobała książka. Żadna inna choroba nie mogła dostarczyć takich refleksji na temat kultury czasu. Porter i Rousseau znakomicie analizują interakcje pomiędzy dną i brytyjską kulturą.
Daniel J. McCarty, MD
Medical College of Wisconsin, Milwaukee, WI 53226

[więcej w: napięciowe bóle głowy, citalopram, chloramfenikol ]
[hasła pokrewne: napięciowe bóle głowy, napięciowy ból głowy, narośl na skórze ]