Fomepizol do leczenia zatrucia glikolem etylenowym ad 5

Żaden z pacjentów, u których stężenia glikolanu w osoczu były niewykrywalne podczas rejestracji, miał mierzalne stężenia podczas terapii. Podczas leczenia fomepizolem wydalanie szczawianu w moczu zmniejszyło się u wszystkich pacjentów. Dane od dwóch reprezentatywnych pacjentów przedstawiono na Figurze 4A i na Figurze 4B. Wynik
Osiemnaście z 19 pacjentów przeżyło ostrą chorobę. Pacjent, który zmarł miał tętnicze pH 7,05 i ostry zawał mięśnia sercowego przed rejestracją. Zmarł w wyniku wstrząsu kardiogennego 22 godziny później. Żaden z pacjentów nie miał neuropatii czaszki.
Wszystkich dziewięciu pacjentów z wysokim stężeniem kreatyniny w surowicy przy zapisie miało dalszy wzrost (wartość szczytowa, 2,4 do 14,7 mg na decylitr [212 do 1299 .mol na litr]) podczas leczenia. Tych dziewięciu pacjentów pojawiło się później i miało ostrzejszą kwasicę w czasie prezentacji niż ci, którzy mieli normalne stężenia kreatyniny w surowicy. Stężenie kreatyniny w surowicy stało się normalne u sześciu z dziewięciu pacjentów i wahało się od 1,5 do 3,8 mg na decylitr (133 do 336 .mol na litr) u pozostałych trzech pacjentów w czasie ostatniego pomiaru. Wszyscy pacjenci, u których wystąpiło uszkodzenie nerek mieli stężenia glikolanu w osoczu wynoszące co najmniej 98 mg na decylitr (12,9 mmol na litr) przy przyjęciu. U żadnego z pacjentów, u których początkowe stężenie glikolanu w osoczu nie przekraczało 76,8 mg na decylitr (10,1 mmol na litr) lub jego początkowe stężenie kreatyniny w surowicy, nie wystąpiły żadne objawy uszkodzenia nerek.
Niekorzystne skutki
Żadne negatywne skutki nie zostały ocenione przez lokalnych badaczy jako zdecydowanie lub prawdopodobnie związane z fomepizolem. Jedynymi działaniami niepożądanymi ocenionymi jako prawdopodobnie związane z fomepizolem były bradykardia, napady padaczkowe i bóle głowy. Jeden 35-letni mężczyzna miał przemijającą bradykardię (częstość akcji serca, 50 do 60 uderzeń na minutę) 2,5 godziny po otrzymaniu pierwszej dawki fomepizolu. Drugi epizod bradykardii (częstość akcji serca, 60 uderzeń na minutę) wystąpił u 20-letniego mężczyzny 16 godzin po jego ostatniej dawce. U 57-letniego mężczyzny wystąpił uogólniony napad w trakcie rozwijającego się zawału mięśnia sercowego, który rozpoczął się przed przyjęciem do szpitala. Napad ten wystąpił 15 minut po pierwszej dawce fomepizolu. Drugim pacjentem, u którego wystąpił napad padaczkowy, był 33-letni mężczyzna, u którego w ciągu 45 minut po podaniu pierwszej dawki wystąpił napad 45- do 60-sekundowy. Ten pacjent nie miał kolejnych napadów po kolejnych dawkach. Dwóch pacjentów miało bóle głowy: jeden 16 godzin po ostatniej dawce fomepizolu i jeden w drugim dniu dwudniowego kursu leczenia.
Dyskusja
Wyniki tego badania sugerują, że fomepizol jest bezpiecznym i skutecznym antidotum w leczeniu zatrucia glikolem etylenowym. Stężenie fomepizolu w osoczu niezbędne do zahamowania dehydrogenazy alkoholowej wynosi około 0,8 .g na mililitr, 8,22 i to stężenie zostało przekroczone u naszych pacjentów. Spadek stężenia glikolanu w osoczu i wydalanie szczawianu w moczu wskazują, że metabolizm glikolu etylenowego został zahamowany. Hamowanie wytwarzania metabolitów zbiegło się z ustąpieniem kwasicy metabolicznej, która wystąpiła średnio trzy godziny po rozpoczęciu leczenia.
Czynność nerek uległa zmniejszeniu podczas leczenia u dziewięciu pacjentów, z których wszyscy mieli nieprawidłową czynność nerek po przyjęciu do szpitala
[patrz też: bimatoprost, chloramfenikol, dienogest ]
[więcej w: miód rzepakowy właściwości, misy tybetańskie, młody jęczmień zielony ]