Fomepizol do leczenia zatrucia glikolem etylenowym ad

Trzech innych pacjentów nie zostało zapisanych, ponieważ nie byliśmy w stanie uzyskać zgody od jednego i nie zostali powiadomieni o przypadkach dwóch innych pacjentów. Kryteriami włączenia były wiek wynoszący co najmniej 12 lat i jeden z następujących trzech zestawów cech: stężenie glikolu etylenowego w osoczu wynoszące co najmniej 20 mg na decylitr (3,2 mmol na litr); podejrzenie spożycia glikolu etylenowego i trzech z czterech określonych wyników badań laboratoryjnych (tętnicze pH poniżej 7,3, stężenie wodorowęglanu w surowicy niższe niż 20 mmol na litr, przerwa osmolarna w osoczu większa niż 10 mOsm na litr i oksaluria); lub podejrzenia o spożycie glikolu etylenowego w ciągu poprzedzającej godziny i osmolarną szczelinę w surowicy większą niż 10 mOsm na litr. Kryterium wykluczającym było podanie etanolu w uczestniczącym szpitalu, znane reakcje na pirazole i ciąża; żaden pacjent nie został wykluczony na podstawie tych kryteriów.
Badanie zostało zatwierdzone przez odpowiednie rady ds. Przeglądu instytucjonalnego we wszystkich ośrodkach uczestniczących. Pisemną świadomą zgodę uzyskano od pacjenta, jeśli był świadomy; w przeciwnym razie uzyskano zgodę od najbliższego dostępnego krewnego lub opiekuna prawnego, lub jeśli żaden z nich nie był dostępny, od dwóch lekarzy niezaangażowanych w badanie.
Protokół leczenia
Fomepizol (Antizol, dostarczony przez Orphan Medical, Minnetonka, Min.) Podawano dożylnie w dawce nasycającej 15 mg na kilogram masy ciała, a następnie 10 mg na kilogram co 12 godzin przez 48 godzin, po czym dawkę zwiększono do 15 mg na kilogram co 12 godzin, aby zrekompensować zwiększony metabolizm fomepizolu.17 Dawki te były oparte na badaniach przedklinicznych.11,17 Pacjenci byli leczeni fomepizolem do momentu, aż stężenie glikolu etylenowego w osoczu było niższe niż 20 mg na decylitr.
Po podaniu nasycającej dawki fomepizolu rozpoczęto hemodializę z jednego z następujących powodów: tętnicze pH poniżej 7,1, spadek o ponad 0,05 w tętniczym pH pomimo dożylnego podania wodorowęglanu sodu, pH tętnicze poniżej 7,3, pomimo dożylne podanie wodorowęglanu sodu, zmniejszenie stężenia wodorowęglanów w surowicy o więcej niż 5 mmol na litr, pomimo stosowania wodorowęglanów, stężenie kreatyniny w surowicy większe niż 3 mg na decylitr (265 .mol na litr), zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy w mg na decylitr (88 .mol na litr) lub więcej, lub początkowe stężenie glikolu etylenowego w osoczu 50 mg na decylitr (8,1 mmol na litr) lub więcej.
Monitorowanie pacjentów
Pacjenci otrzymywali ciągły monitoring serca podczas badania. Badacze codziennie badali wszystkich pacjentów. W ośrodkach uczestniczących w badaniu wykonano pełne pomiary krwi i oznaczenia stężenia elektrolitów w surowicy, azotu mocznikowego, kreatyniny, wapnia, wartości funkcji wątroby, glikolu etylenowego w osoczu i gazów krwi tętniczej, w ustalonych odstępach czasu od 2 do 24 godzin próba. Wykonano elektrokardiografię i analizę moczu co 24 godziny. Objętość moczu mierzono co 12 godzin, a podwielokrotności każdej próbki badano na szczawian w laboratorium referencyjnym.18 Jeśli wystąpiło opóźnienie między początkową prezentacją w szpitalu a rejestracją w badaniu, pomiary stężenia elektrolitów w surowicy, azotu mocznikowego, tętnicze pH, a glikolan osoczowy i glikol etylenowy powtarzano godzinę lub krócej przed rozpoczęciem leczenia fomepizolem
[więcej w: cilostazol, citalopram, cefepim ]
[przypisy: niewydolność żylna, niskorosłość, nowotwór płuc objawy ]