Fomepizol do leczenia zatrucia glikolem etylenowym cd

Wszyscy pacjenci przeszli również kompleksową diagnostykę toksykologiczną w momencie rejestracji. Stężenia glikolu etylenowego, glikolanu (dominującego krążącego metabolitu glikolu etylenowego), etanolu i fomepizolu w osoczu mierzono w laboratorium referencyjnym w Louisiana State University Medical Center, jak opisano wcześniej.19-21 Wartości glikolu etylenowego w osoczu ustalone lokalnie stosowane w prowadzeniu podawania fomepizolu. Wartości przedstawione w niniejszym raporcie zostały określone w laboratorium referencyjnym.
Badacze w ośrodkach uczestniczących udokumentowali wszelkie działania niepożądane, w tym datę wystąpienia, nasilenie, związek z fomepizolem i wynik.
Punkty końcowe
Punktami końcowymi badania były: rozwój uszkodzenia nerek (wysokie stężenie kreatyniny w surowicy), dodatkowa produkcja metabolitów glikolu etylenowego (wzrost stężenia glikolanu w osoczu lub wydalanie szczawianu w moczu po podaniu fomepizolu) oraz rozwój neuropatii czaszki. Pacjenci z wysokimi stężeniami kreatyniny w surowicy byli obserwowani jako ambulatoryjni, dopóki wartości nie powróciły do normy.
Analiza statystyczna
Dane wprowadzane przez badaczy w centrach uczestniczących w formularzach zgłoszeń przypadków zostały zweryfikowane przez pielęgniarkę zajmującą się badaniem, która odwiedziła każdą witrynę i przejrzała dokumentację medyczną. Średnie wartości zostały porównane z użyciem niesparowanych t-testów Studenta. Korelację między wartościami tętniczego pH a stężeniem glikolanu w osoczu określono przez obliczenie współczynnika korelacji Pearsona.
Wyniki
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka linii podstawowej 19 pacjentów z zatrucie glikolem etylenowym. Spośród 23 pacjentów początkowo włączonych do badania, 4, którzy spełnili kryteria włączenia, okazało się, że nie mieli stężenia glikolu etylenowego w osoczu większego niż 20 mg na decylitr lub nie spełniały innych kryteriów wejścia. Trzech z nich nie miało zatrucia glikolem etylenowym; jeden miał alkoholową kwasicę ketonową, jeden miał zatrucie acetaminofenem, a jeden miał błędną diagnozę zatrucia glikolem etylenowym (błąd laboratoryjny). Czwarta pacjentka została wykluczona, ponieważ jej początkowe stężenie glikolu etylenowego w osoczu wynosiło 9,7 mg na decylitr (1,6 mmol na litr). Tych czterech pacjentów otrzymało fomepizol i włączono je tylko do analizy zdarzeń niepożądanych i farmakokinetyki. Średni (. SD) wiek 23 pacjentów wynosił 42 . 12 lat, a 19 pacjentów w analizie skuteczności było 41 . 13 lat (Tabela 1).
Czternastu z 19 pacjentów spożyło płyn niezamarzający. Źródła glikolu etylenowego u innych pacjentów nie można było ustalić. Jeden z pacjentów również spożył 150 mg doksepiny, jeden spożył 300 mg cyklobenzaprynu, jeden zażywał kokainę, a jeden wypił benzynę. U 12 pacjentów wykryto etanol w osoczu, w 4 z nich stężenia przekraczały 100 mg na decylitr (21,7 mmol na litr). Dwanaście pacjentów miało kryształ korynianu szczawianu, a osiem miało krwiomocz mikroskopowy.
Charakterystyka w prezentacji
Ryc. 2. Ryc. 2. Stężenie glikogenu w osoczu w stosunku do pH tętniczego w momencie włączenia do 18 pacjentów z zatruciem glikolem etylenowym
[podobne: agaricus, Choroba Perthesa, ceftriakson ]
[hasła pokrewne: nowotwór wątroby, ntm, numer statystyczny choroby ]