Objawowy Refluks żołądkowo-przełykowy jako czynnik ryzyka dla gruczolakoraka przełyku ad

Celem tego badania było oszacowanie wielkości wpływu objawów refluksu na ryzyko wystąpienia tych nowotworów. Metody
Projekt badania
Badaniem objęto całą populację Szwecji młodszą niż 80 lat, urodzoną w Szwecji i mieszkającą tam w okresie od grudnia 1994 r., Do 31 grudnia 1997 r. Wszystkie nowo rozpoznane przypadki gruczolakoraka przełyku lub żołądka, a połowa niedawno zdiagnozowane przypadki raka płaskonabłonkowego przełyku (u pacjentów urodzonych w dniach o parzystych dniach) były kwalifikowane. Kompleksowa organizacja do szybkiego stwierdzenia przypadków, obejmująca osoby kontaktowe we wszystkich 195 oddziałach chirurgii ogólnej, chirurgii klatki piersiowej, otorynolaryngologii, onkologii i patologii w Szwecji, a także stała współpraca z sześcioma regionalnymi rejestrami nowotworów, zapewniła, że każdy potencjalny przypadek pacjent w całym kraju został zidentyfikowany wkrótce po rozpoznaniu. Osoby kontrolne wybrano losowo spośród osób dopasowanych do wieku (w ciągu 10 lat) i płci w całej populacji Szwecji, poprzez wykorzystanie rejestru ludności, który jest skomputeryzowany i jest stale aktualizowany. Liczby kontroli wybranych w każdej warstwie zdefiniowanej przez płeć i grupę wiekową dostosowano w celu zbliżenia wieku i rozkładu płci u pacjentów z gruczolakorakiem przełyku.
Klasyfikacja przypadków
W celu zmniejszenia błędnej klasyfikacji miejsca guza lub typu histologicznego, wprowadzono jednolite procedury dokumentacji guzów we wszystkich uczestniczących stronach. Wszyscy pacjenci byli badani endoskopowo. Mierzono odległości między połączeniem żołądkowo-przełykowym (zdefiniowanym jako punkt, w którym proksymalne podłużne fałdy błony śluzowej zaczynają się w żołądku) a górną i dolną granicą guza. Zwykle było możliwe przeniesienie endoskopu poza przeszkodę w guzach po rozszerzeniu, ale u 22 pacjentów, u których było to niemożliwe lub nie można było ustalić połączenia żołądkowo-przełykowego, granice guza mierzono jako odległość od siekaczy, a endoskopię uzupełniono. z obrazowaniem radiologicznym. Próbki biopsji seryjnej pobierano co 2 cm od bliższego żołądka, połączenia żołądkowo-przełykowego i przełyku aż do uzyskania normalnego nabłonka komórek nabłonka płaskiego. Dodatkowe próbki uzyskano proksymalnie, dystalnie i bocznie do guza. Chirurdzy i patolodzy przedstawili wystandaryzowane, szczegółowe opisy lokalizacji raka u 424 pacjentów, u których wykonano resekcję. Próbki biopsyjne, próbki chirurgiczne lub obie z 97 procent pacjentów zostały zbadane przez jednego patologa. Przypadki niejednoznaczne zostały sklasyfikowane przez zespół badaczy, którzy wykorzystali wszystkie dostępne informacje. Aby przypadek mógł zostać sklasyfikowany jako rak żołądka, guz musiał mieć jego środek w odległości 2 cm od proksymalnej lub 3 cm od strony połączenia żołądkowo-przełykowego. Przełyk Barretta zdefiniowano jako metaplazję kolumnowo-komórkową wyspecjalizowanego typu, z komórkami kubkowymi i konfiguracją powierzchni błony śluzowej przypominającą cechy jelit. Pięciu pacjentów z metaplazją węzłową lub dna oka zarejestrowanych ponad 3 cm w pobliżu połączenia żołądkowo-przełykowego zostało również sklasyfikowanych jako przełyk Barretta
[podobne: agaricus, cilostazol, wdrożenia magento ]
[podobne: niewydolność żylna, niskorosłość, nowotwór płuc objawy ]