Objawowy Refluks żołądkowo-przełykowy jako czynnik ryzyka dla gruczolakoraka przełyku czesc 4

Łącznie przeprowadzono wywiady z 618 pacjentami z rakiem przełyku lub żołądka i 820 osób z grupy kontrolnej. Wskaźniki uczestnictwa, charakterystykę respondentów i powody braku uczestnictwa podano w tabeli 1. 451 przypadków gruczolakoraka przełyku lub żołądka we krwi stanowiło 85 procent wszystkich kwalifikujących się przypadków gruczolakoraka w Szwecji w okresie badania. Wskaźnik udziału zarówno u osób z rakiem płaskonabłonkowym przełyku, jak i u pacjentów z rakiem płaskonabłonkowym przełyku wynosił 73 procent. Gruczolakorak przełyku
Tabela 2. Tabela 2. Objawy refluksu pięć lat lub więcej przed wywiadem i ryzykiem gruczolakoraka przełyku, gruczolakoraka żołądka i raka płaskonabłonkowego przełyku. Tabela 3. Tabela 3. Związek objawów refluksu z chorobą po kolejnym włączeniu potencjalnych zmiennych zakłócających do analizy wieloczynnikowej. Tabela 4. Tabela 4. Częstotliwość, nasilenie i czas trwania objawów refluksu przez pięć lat lub więcej przed wywiadem. Ryzyko gruczolakoraka przełyku było prawie osiem razy większe u osób, u których zgaga, niedomykalność lub oba występowały co najmniej raz w tygodniu, jak u osób bez tych objawów (Tabela 2). Objawy refluksu w nocy wiązały się z ryzykiem prawie 11-krotnie wyższym. Szacunki zmieniły się nieznacznie, ponieważ podejrzane czynniki zakłócające zostały dodane kolejno do modelu (tabela 3). Częstość występowania objawów choroby refluksowej była silnie związana z ryzykiem: im częstsze objawy, tym większe ryzyko (tab. 4). W celu dalszej oceny wpływu nasilenia objawów, objawy oceniano na podstawie oceny tylko zgagi (1 punkt), tylko zarzucenia (1), zgagi i niedomykalności łącznie (1,5), objawów nocnych (tak = 2 i nie = 0). ) i częstotliwość objawów (raz w tygodniu = 0, 2 do 6 razy w tygodniu = 1, 7 do 15 razy w tygodniu = 2, a więcej niż 15 razy w tygodniu = 3). U osób z wynikiem 4,5 lub wyższym ryzyko gruczolakoraka przełyku było 20 razy większe niż u osób bez objawów refluksu (tabela 4). Ryzyko gruczolakoraka przełyku również wzrastało wraz ze wzrostem czasu trwania objawów. Wśród osób z długotrwałymi objawami (czas trwania, ponad 20 lat) i ciężkimi objawami (punktacja objawów refluksowych, 4,5 lub więcej), skorygowany iloraz szans dla gruczolakoraka przełyku wyniósł 43,5 (przedział ufności 95%, 18,3 do 103,5), w porównaniu z osobami bezobjawowymi. Analiza warstwowa nie wykazała istotnych różnic w ryzyku względnym wśród grup wiekowych.
U 118 (62 procent) z 189 pacjentów z gruczolakorakiem przełyku wykryto przełyk Barretta. Siła związku z objawami refluksu była praktycznie identyczna dla pacjentów z gruczolakorakami przełyku, którzy mieli przełyk Barretta i ci, którzy tego nie zrobili (dane niepokazane). Porównaliśmy ryzyko gruczolakoraka przełyku wśród osób, które zażywały leki na objawy refluksu co najmniej pięć lat przed wywiadem z pacjentami z objawami, którzy nie stosowali takich leków. Iloraz szans wynosił 3,0 (przedział ufności 95%, 2,0 do 4,6) bez korekty ze względu na nasilenie objawów i 2,9 (przedział ufności 95%, 1,9 do 4,6) z tą korektą
[podobne: celiprolol, wdrożenia magento, ceftriakson ]
[hasła pokrewne: objaw lasegue, objaw lasegue a, objawy chłoniaka ]