Patologia chorób kości i stawów z korelacją kliniczną i radiograficzną

McCarthy, patolog i Frassica, ortopeda, obydwaj w Szkole Medycznej im. Johnsa Hopkinsa, współpracowali ze sobą, tworząc książkę, która jest wyjątkowo czytelna i zawiera wiele informacji. We wstępie stwierdzają, że książka ma stanowić podręcznik wprowadzający dla mieszkańców w patologii i chirurgii ortopedycznej i że stanowi minimum, że tacy mieszkańcy powinni aspirować do nauki w czasie ich pobytu. Autorzy osiągnęli znakomity sukces w tym planie. Przedstawiają one całe spektrum radiologicznych i patologicznych cech chorób kości i stawów w sekwencji logicznej. Tekst jest czytelnie napisany, a książkę można z łatwością przeczytać od deski do deski. Ta obszerna i aktualna książka może być użytecznym dodatkiem do bibliotek praktykujących lekarzy ortopedów, radiologów i patologów, jak również tych bardziej wyspecjalizowanych w tej dziedzinie. W pierwszym rozdziale, przegląd chorób szkieletowych, podkreślono znaczenie multidyscyplinarnego podejścia do diagnozy tych chorób. Po nim następuje elegancko zilustrowany i cenny przegląd anatomii i fizjologii kości. Kolejne rozdziały poświęcono szczegółowym klinicznym, radiologicznym i patologicznym cechom chorób kości i stawów, pogrupowanych w kilka kategorii chorób. W późniejszym rozdziale omówiono wspólną artroplastykę, w tym aspekty historyczne i cechy nieudanych protez. Ostatni rozdział zawiera praktyczne porady dotyczące technik biopsji i postępowania z próbkami chirurgicznymi. Sukces takiej książki zależy od wysokiej jakości obrazów, a starannie dobrane ilustracje – obrazy radiologiczne i próbki brutto i mikroskopowe – są rzeczywiście doskonałej jakości.
Lokalizacje niektórych nowotworów opisanych w tekście nie zawsze jednak dokładnie odpowiadają lokalizacjom przedstawionym na diagramach szkieletu; na przykład chłoniaki opisano jako występujące częściej w kościach szczękowych, ale nie zostały zilustrowane w ten sposób. Tekst jest dokładny, z rzadkim wyjątkiem. Omawiając związek dysplazji osteofibrous z adamantinomem, autorzy stwierdzają, że nie odnotowano żadnego przypadku transformacji dysplazji osteofibry do adamantinoma, ale takie przypadki rzeczywiście zostały zgłoszone. Pomimo tych drobnych niedoskonałości jest to doskonała książka.
Leonard B. Kahn, MD
Long Island Jewish Medical Center, Nowy Hyde Park, NY 11040

[patrz też: ambrisentan, agaricus, celiprolol ]
[przypisy: objaw lasegue, objaw lasegue a, objawy chłoniaka ]