PPAR : sztylet w sercu zespołu metabolicznego

Otyłość jest rosnącym zagrożeniem dla zdrowia na całym świecie z racji jej związku z opornością na insulinę, nietolerancją glukozy, nadciśnieniem tętniczym i dyslipidemią, określanymi wspólnie jako zespół metaboliczny lub zespół X. Receptory jądrowe PPAR. i PPAR. są celami terapeutycznymi odpowiednio dla hipertriglicerydemii i insulinooporności, a leki modulujące te receptory są obecnie w użyciu klinicznym. Nowsze prace nad mniej opisanym PPAR izotypem PPAR. odkrył podwójną korzyść zarówno dla hipertrójglicerydemii, jak i insulinooporności, podkreślając szeroki potencjał PPAR. w leczeniu chorób metabolicznych. PPAR. wzmaga katabolizm kwasów tłuszczowych i rozprzęganie energii w tkance tłuszczowej i mięśniach, a także hamuje zapalenie pochodzące od makrofagów. Połączone działania w tych i innych tkankach sprawiają, że jest to kompleksowy cel terapeutyczny dla zespołu metabolicznego, który może kontrolować przyrost masy ciała, zwiększać wytrzymałość fizyczną, poprawiać wrażliwość na insulinę i łagodzić miażdżycę. Wprowadzenie Rozpowszechnienie otyłości u dorosłych zwiększyło niepokojące 75% od 1980 r., Powodując otyłość jednej trzeciej mężczyzn i kobiet w USA (1). Ten niesłabnący wzrost spowodował proporcjonalny wzrost zaburzeń metabolicznych związanych z otyłością, w tym nietolerancji glukozy, insulinooporności, dyslipidemii i nadciśnienia, które są dobrze ustalonymi czynnikami ryzyka chorób sercowo-naczyniowych. Znany jako zespół metaboliczny lub zespół X, ta niebezpieczna grupa patologii stanowi 6. 7% ogólnej śmiertelności i stanowi rosnące zagrożenie dla zdrowia. Przewiduje się, że w pierwszej połowie tego wieku oczekiwana długość życia spadnie lub spadnie w USA z powodu ogromu warunków związanych z otyłością i zwiększonego odsetka otyłości w młodszych populacjach, szczególnie dzieciach (2, 3). Globalny problem otyłości będzie wymagał złożonych rozwiązań, w tym działań na rzecz zdrowia publicznego mających na celu zmniejszenie rozmiarów porcji, poprawę wyborów żywieniowych, zwiększenie poziomu aktywności fizycznej i podniesienie świadomości społecznej. Oprócz zmian społecznych i behawioralnych pilnie potrzebne są jednak interwencje farmakologiczne mające na celu zmniejszenie powikłań cukrzycowych i sercowo-naczyniowych zespołu metabolicznego. Patofizjologia leżąca u podstaw zespołu metabolicznego jest nie do końca poznana, ale oporność na insulinę wydaje się być ważnym składnikiem (4, 5). Insulinooporność charakteryzuje się hiperinsulinemią, zwiększoną glukogenezą wątrobową i upośledzonym pobudzonym insuliną wychwytem glukozy do mięśni szkieletowych i tłuszczu. Podwyższony poziom krążącej FFAs, związany z otyłością i opornością na insulinę, zwiększa akumulację tłuszczu w docelowych tkankach insuliny i przyczynia się do wadliwego działania insuliny. Rzeczywiście, tłuszcz domięśniowy, oparty na spektroskopii NMR, silnie koreluje z opornością na insulinę (6). Otyłe zapalenie tkanki tłuszczowej wywołane przez otyłość i zmienione wydzielanie adipokin mogą również hamować sygnały insuliny i wpływać na metabolizm układowy (7). Powstała hiperglikemia, dyslipidemia i nadciśnienie zespołu metabolicznego powodują dysfunkcję śródbłonka i przyspieszają miażdżycę. Monocytarne makrofagi są rekrutowane do ściany naczynia, gdzie wychwyt zmodyfikowanego cholesterolu LDL napędza ich rozwój w tak zwane komórki piankowate. Te makrofagi obciążone cholesterolem opracowują mediatory zapalne i enzymy remodelujące macierz, powodując dalszy stan zapalny i tworzenie złożonych zmian miażdżycowych poprzez interakcje i rekrutację komórek naczyniowych, limfocytów T i dodatkowych makrofagów (8). Ostatecznie, takie zmiany powodują, że pacjenci z zespołem metabolicznym są narażeni na wysokie ryzyko zawału serca i udaru mózgu (9). PPAR: czujniki lipidowe i przełączniki transkrypcyjne Identyfikacja PPAR jako celów molekularnych dla leków do leczenia hipertrójglicerydemii i cukrzycy typu 2 podsyciła zainteresowanie ich biologią i potencjalnym celem w leczeniu zespołu metabolicznego
[patrz też: ntm, niskorosłość, niewydolność nerek objawy ]