Rosnąca zachorowalność na raka wątrobowokomórkowego w Stanach Zjednoczonych ad 5

W przypadku kohort urodzonych w okresie od 1888 r. Do 1958 r. Nastąpił progresywny wzrost wszystkich stężeń zależnych od wieku, który osiągnął najwyższy poziom w kohortach urodzonych w okresie od 1953 r. Do 1958 r., A następnie nieco spadł w młodszych kohortach. Jednak wskaźniki tych młodych kohort były niskie (mniej niż 0,2 na 100 000), a zatem były względnie niestabilne. Dyskusja
Stwierdziliśmy statystycznie istotny wzrost częstości występowania raka wątrobowokomórkowego w Stanach Zjednoczonych w ciągu ostatnich dwóch dekad. Częstość występowania wzrosła z 1,4 na 100 000 w okresie od 1976 do 1980 do 2,4 na 100 000 w okresie od 1991 do 1995. Mężczyźni byli dotknięci trzy razy częściej niż kobiety, a czarni byli dotknięci dwukrotnie częściej niż biali. Starszy wiek wiązał się z większym ryzykiem, ale zachorowalność wśród osób młodszych również rosła progresywnie.
Przeszukaliśmy trzy duże bazy danych, aby uzyskać niezależne pomiary częstości występowania choroby: częstość hospitalizacji, częstość występowania i śmiertelność. Jak można się było spodziewać w analizie szybkiego, śmiertelnego raka, wyniki naszych analiz tych trzech miar były podobne w każdym ważnym aspekcie, wzmacniając wewnętrzną wiarygodność obserwowanych trendów. Wskaźnik umieralności w całości był jednak wyższy niż częstość występowania tej choroby. Różnice w sposobie kodowania chorób w bazie danych SEER oraz w bazie danych statystycznych Stanów Zjednoczonych pomagają wyjaśnić ten paradoks. Dane dotyczące występowania SEER obejmowały tylko guzy histopatologicznie potwierdzone jako rak wątrobowokomórkowy (kod ICD-O 8170). Odwrotnie, kod diagnostyczny pierwotnego raka wątroby (kod ICD-9-CM 155.0) wykorzystywany przez amerykańską bazę danych statystyki witalnej obejmuje inne rzadkie złośliwe guzy wątroby i, być może, kilka nieprawidłowo zaklasyfikowanych guzów przerzutowych.
Pojawienie się precyzyjnych testów diagnostycznych może wprowadzić błąd w zakresie wykrywania, w którym wzrost rozpoznania choroby, a nie rzeczywisty wzrost jej występowania, zwiększa częstość występowania. Jednak w przypadku raka wątrobowokomórkowego jest mało prawdopodobne, aby polaryzacja wykrywania odpowiadała obserwowanym tendencjom. Dane dotyczące występowania SEER obejmowały tylko 73,5 procent pierwotnych nowotworów wątroby, które zostały potwierdzone histopatologicznie, a odsetek ten pozostał w dużej mierze taki sam przez cały okres badania. Co więcej, zastosowanie ultrasonografii i pomiarów alfa-fetoproteiny w surowicy, które było rutynowe od wczesnych lat 80. ubiegłego wieku, nie było w stanie wytłumaczyć wzrostu liczby przypadków raka stwierdzonego w latach 1985-1995.
Według danych VA dotyczących hospitalizacji faktyczna liczba przypadków raka wątroby wzrosła tylko nieznacznie, ale odsetek hospitalizacji z powodu tej choroby był nieproporcjonalnie wysoki. Wraz z niedawną zmianą z opieki stacjonarnej na ambulatoryjną całkowita liczba hospitalizacji z powodu wszystkich rozpoznań zmalała. Jednak z tego samego powodu faktyczna liczba przypadków raka wątroby stwierdzona u pacjentów podczas hospitalizacji może być zaniżona, ponieważ niektórzy pacjenci otrzymują diagnozę poza szpitalem. Trzeba pamiętać o tych zastrzeżeniach podczas interpretowania danych dotyczących hospitalizacji, szczególnie w obecnej epoce zarządzania opieką.
W krajach rozwiniętych rak wątrobowokomórkowy dotyka głównie osób starszych
[hasła pokrewne: bimatoprost, bisoprolol, teosyal ]
[więcej w: niewydolność żylna, niskorosłość, nowotwór płuc objawy ]