Rosnąca zachorowalność na raka wątrobowokomórkowego w Stanach Zjednoczonych cd

Ogólna zapadalność na raka wątrobowokomórkowego w Stanach Zjednoczonych oraz wskaźniki śmiertelności i hospitalizacji. Ryc. 1. Rycina 1. Częstość występowania raka wątrobowokomórkowego u osób rasy czarnej i kobiet oraz mężczyzn i kobiet w Stanach Zjednoczonych w latach 1976-1995. Każdy punkt reprezentuje średnią częstość występowania. Paski I to 95-procentowe przedziały ufności. W bazie danych SEER 73,5 procent wszystkich pierwotnych raków wątroby zostało histologicznie potwierdzonych jako rak wątrobowokomórkowy (kod ICD-O 8170). Wskaźniki potwierdzenia histologicznego wynosiły 75 procent w okresie od 1986 do 1990 i 78 procent w okresie od 1991 do 1995. Częstość występowania raka wątrobowokomórkowego wzrosła z 1,4 na 100 000 (przedział ufności 95 procent, 1,3 do 1,4) na okres od 1976-1980 do 2.4 na 100 000 (przedział ufności 95%, 2,3 do 2,4) dla okresu od 1991 do 1995 (tabela 1). Rycina pokazuje trendy w częstości występowania raka wątrobowokomórkowego w czasie wśród czarnych mężczyzn i kobiet oraz białych mężczyzn i kobiet. Wśród czarnych mężczyzn częstość występowania wzrosła z 4,0 na 100 000 (przedział ufności 95%, 3,4 do 4,8) dla okresu od 1976 do 1980 r. Do 6,1 na 100 000 (przedział ufności 95%, 5,4 do 6,9) dla okresu od 1991 r. Do 1995 r. Podobnie wśród białych mężczyzn częstość występowania raka wątrobowokomórkowego wzrosła z 1,7 na 100 000 (przedział ufności 95%, 1,6 do 1,8) w okresie od 1976 do 1980 r. Do 2,8 na 100 000 (przedział ufności 95%, 2,7 do 3,0) w okresie od 1991 do 1995. W tych samych okresach odnotowano mniej wyraźny wzrost wśród białych kobiet i kobiet czarnych. Ogółem częstość występowania raka wątrobowokomórkowego wśród mężczyzn była trzy razy większa niż wśród kobiet.
Skorygowana pod względem wieku częstość występowania w heterogenicznej grupie, która obejmowała Latynosów, Azjatów, mieszkańców Wysp Pacyfiku i rdzennych Amerykanów, zarówno mężczyzn jak i kobiety, wynosiła 5,6 na 100 000 w okresie 1976-1980, 6,1 na 100 000 w okresie 1981-1985, 7,0 na 100 000 w okresie od 1986 r. Do 1990 r. I 7,4 na 100 000 w okresie od 1991 r. Do 1995 r. Spośród wszystkich przypadków raka wątrobowokomórkowego w bazie danych SEER, odsetek reprezentowany przez tę heterogeniczną grupę wynosił 23 procent w okresie od 1981 r. Do 1985 r., 25 procent w okresie od 1986 r. do 1990 r. i 23 procent w okresie od 1991 r. do 1995 r. Brak wiarygodnego mianownika populacji wykluczał szczegółową analizę tej heterogenicznej grupy.
Wskaźniki umieralności
Ryc. 2. Ryc. 2. Współczynnik umieralności z powodu pierwotnego raka wątroby u czarnych mężczyzn i kobiet oraz białych mężczyzn i kobiet w Stanach Zjednoczonych w latach 1981-1995. Każdy punkt reprezentuje średnią stawkę. Paski I to 95-procentowe przedziały ufności.
Tendencje w zakresie współczynników umieralności w zależności od wieku w przypadku raka wątrobowokomórkowego (tabela i ryc. 2) były praktycznie identyczne z tendencjami w częstości występowania choroby. Nastąpił 41 procentowy wzrost ogólnej śmiertelności. Skorygowana względem wieku śmiertelność wśród czarnych mężczyzn wzrosła z 5,3 na 100 000 (95 procent przedziału ufności, 4,8 do 5,8) w okresie od 1981 r. Do 1985 r. Do 6,0 na 100 000 (przedział ufności 95 procent, 5,5 do 6,4) w okresie od 1991 r. do 1995 r. (rys. 2)
[podobne: bimatoprost, Choroba Perthesa, cefepim ]
[przypisy: napięciowe bóle głowy, napięciowy ból głowy, narośl na skórze ]