Rozbudowane rozszczepienie węzłów chłonnych w przypadku raka żołądka ad 5

Grupy D1 i D2 były dobrze zbalansowane, z wyjątkiem przypadków związanych z trzustką i splenektomią, różnica ta była oczekiwana ze względu na protokół i pod względem rodzaju gastrektomii (P <0,05) (Tabela 2). Guzy T1 w stadium patologicznym (zdefiniowane jako wczesny rak żołądka) stwierdzono u 26% pacjentów. Tabela 3. Tabela 3. Wyniki krótkoterminowe po resekcji z celem leczniczym u 711 pacjentów. Kontynuację kontynuowano do stycznia 1998 r. We wszystkich kwalifikujących się pacjentach średni okres obserwacji wynosił 72 miesiące (zakres od 47 do 98 miesięcy). Spośród 711 pacjentów, którzy byli leczeni z przyczyn leczniczych, 398 zmarło. Czterdziestu siedmiu pacjentów zmarło z powodu powikłań wkrótce po operacji i nigdy nie opuściło szpitala (Tabela 3). Podczas obserwacji 47 pacjentów zmarło na chorobę sercowo-płucną, a pozostałe 304 zmarło na infekcje niezwiązane z operacją lub wtórnymi nowotworami. Śmierć z nawrotem raka żołądka wystąpiła u 289 pacjentów. Spośród 313 pacjentów, którzy przeżyli w grupie leczniczej, 7 miało nawrót. Usunięcie D2 wiązało się z istotnie większą liczbą powikłań, większą liczbą zgonów wewnątrzszpitalnych oraz dłuższym pobytem w szpitalu niż w przypadku rozwarstwienia D1 (Tabela 3) .10,11
Ryc. 1. Ryc. 1. Przetrwanie wśród wszystkich kwalifikujących się pacjentów i leczonych z założeniem leczenia. Spośród 996 pacjentów kwalifikujących się do uczestnictwa, 513 przeszło rozcięcie D1, a 483 zostało poddane rozcięciu D2. Spośród 711 pacjentów leczonych z przyczyn leczniczych, 380 przeszło rozcięcie D1, a 331 rozbiło D2.
Rycina podsumowuje długoterminowe przeżycie wszystkich pacjentów kwalifikujących się do udziału w badaniu oraz pacjentów, którzy byli leczeni z przyczyn leczniczych. Zgodnie z analizą proporcjonalnych zagrożeń, współczynnik ryzyka porównujący ryzyko śmierci w ciągu pięciu lat po operacji D2 z ryzykiem zgonu w ciągu pięciu lat po operacji D1 dla kwalifikujących się pacjentów wynosił 1,09 (przedział ufności 95%, 0,94 do 1,27). Dla pacjentów w grupie leczniczej współczynnik ryzyka wynosił 1,00 (przedział ufności 95%, 0,82 do 1,22). Średnie (. SE) pięcioletnie przeżycie dla wszystkich kwalifikujących się pacjentów wynosiło 34 . 2,1% w grupie D1 i 33 . 2,2% w grupie D2 (różnica w pięcioletnich wskaźnikach przeżywalności, 1%, przedział ufności 95%, -5 procent do +7 procent). Dla pacjentów z grupy leczniczej wartości te wynosiły 45 . 2,6 procent dla grupy D1 i 47 . 2,8 procent dla grupy D2 (różnica, -2 procent, przedział ufności 95 procent, -9,6 procent do +5,6 procent).
Ryc. 2. Ryc. 2. Przetrwanie i kumulatywne ryzyko nawrotu wśród pacjentów z resekcją R0, z wyjątkiem zgonów wewnątrzszpitalnych. Spośród tych 589 pacjentów 324 przeszło rozcięcie D1, a 265 zostało poddane rozcięciu D2.
Skumulowane ryzyko nawrotu, obliczone dla kohorty 589 pacjentów, którzy mieli resekcję R0, ale nie zginęli w szpitalu, było niższe u pacjentów z rozszczepieniem D2 niż u osób z rozszczepieniem D1 (współczynnik ryzyka 0,84, przedział ufności 95%, 0,65 do 1,09). Ryzyko nawrotu choroby o pięć lat po zabiegu wynosiło 43% dla grupy D1 i 37% dla grupy D2 (ryc. 2). Krzywe skumulowanego ryzyka nawrotu rozeszły się dwa lata po operacji, ale różnica nie osiągnęła istotności statystycznej (P = 0,22)
[hasła pokrewne: cilostazol, bikalutamid, celiprolol ]
[więcej w: nowotwór wątroby, ntm, numer statystyczny choroby ]