Rozbudowane rozszczepienie węzłów chłonnych w przypadku raka żołądka ad 8

Stwierdziliśmy, że wycięcie śledziony było niezależnym czynnikiem ryzyka powikłań chirurgicznych [11] i wiązało się ze zmniejszonym przeżyciem zarówno w grupach D1, jak i D2. Chociaż ten wniosek opiera się na niezależnej obserwacji opartej na analizie podgrup poza zakresem próby, zgadzamy się z doniesieniami, że resekcja śledziony (i jednoczesna resekcja trzustki) nie powinna stanowić części standardowej gastrektomii w przypadku raka.11,20,21 Trudno jest porównać nasze wyniki z wynikami uzyskanymi w Japonii. U naszych pacjentów rozwarstwienie węzłów chłonnych było jasno określone i zależało wyłącznie od zajętego obszaru żołądka. Jednak w Japonii podejście to jest znacznie bardziej indywidualne, a rozwarstwienie węzłów chłonnych jest dostosowane do różnych przedoperacyjnych kryteriów selekcji. Co więcej, wynik resekcji leczniczych u japońskich pacjentów mógł zostać zmodyfikowany przez częste stosowanie chemioterapii adjuwantowej; u pacjentów zachodnich chemioterapię adiuwantową po resekcji żołądka podaje się tylko w badaniach klinicznych. W naszej próbie terapia adiuwantowa nie była stosowana u pacjentów w grupie leczniczej.
Powszechnie wiadomo, że migracja etapowa, w której informacje diagnostyczne prowadzą do udoskonalonej inscenizacji bez faktycznego zmieniania rokowania u pacjentów z rakiem, jest jedną z przyczyn rozbieżności między długotrwałymi wynikami operacji chirurgicznych na raka żołądka w Japonii a wynikami na zachodzie, ponieważ dodatkowe informacje na temat węzłów chłonnych są dostępne tylko dla pacjentów z rozszczepieniem D2. Migracja sceniczna odbyła się w naszym badaniu w 30 procentach grupy D2.22 Jeśli wykorzystamy obserwowany pięcioletni wskaźnik przeżywalności, możemy obliczyć, że migracja etapu w grupie D2 doprowadziła do spadku odsetka przeżycia specyficznego dla poszczególnych grup pacjentów. 3 procent w przypadku Międzynarodowej Unii przeciwko Nowotworowi (UICC), choroba stopnia I, 8 procent w II etapie, 6 procent w IIIA i 12 procent w IIIB. W przypadku porównań ograniczonych i wydłużonych przecinania węzłów chłonnych zalecamy stosowanie patologicznej oceny zaawansowania nowotworu. Analizy podgrup pięcioletnich przeżyć dla patologicznych stadiów T1, T2 i T3 przedstawiono w Tabeli 4. Pięcioletnie skumulowane ryzyko nawrotu (ograniczone do pacjentów poddanych resekcji R0 i bez zgonów wewnątrzszpitalnych) dla pacjenci z patologicznym stadium nowotworów T1, T2 i T3, odpowiednio, wynosili 14 procent, 48 procent i 83 procent dla rozbioru D1 i 11 procent, 40 procent i 72 procent dla rozcięcia D2.
Jednym z argumentów na rzecz rozwarstwienia D2 jest jego zdolność do zmniejszenia częstości nawrotów lokalnych, a tym samym do podniesienia jakości życia. Niepokojące odkrycie wznowy miejscowej, zwykle w końcowej fazie choroby, często prowadzi do drugiej operacji przywrócenia ciągłości przewodu pokarmowego. W naszej próbie istniała tendencja do zmniejszonego skumulowanego ryzyka nawrotu po rozwarstwieniu D2, ale tempo nawrotu pozostawało wysokie, a różnica w porównaniu z rozcięciem D1 nie była znacząca. Analiza podgrupy wykazała znaczącą lub marginalnie znaczącą różnicę u pacjentów z chorobą w stadium II i IIIA UICC, ale tę różnicę można było przypisać głównie migracji scenicznej.
[hasła pokrewne: ambrisentan, bikalutamid, suprasorb ]
[przypisy: młody zielony jęczmień gdzie kupić, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, nandrolon ]