Rozbudowane rozszczepienie węzłów chłonnych w przypadku raka żołądka ad

Przedstawiamy teraz długoterminowy wskaźnik przeżywalności i łączne ryzyko nawrotu w holenderskim badaniu i oceniamy ogólną wartość rozcięcia D2 u naszych pacjentów z rakiem żołądka. Metody
Kwalifikowalność i losowanie
Pacjenci byli włączani do badania między sierpniem 1989 a lipcem 1993. Aby kwalifikować się do uczestnictwa, pacjenci musieli mieć potwierdzony histologicznie gruczolakorak żołądka bez dowodów na odległe przerzuty. Musieli mieć mniej niż 85 lat iw odpowiedniej kondycji fizycznej w celu usunięcia węzłów chłonnych D1 lub D2. Pacjenci byli wykluczani, jeśli mieli wcześniejszego lub współistniejącego raka lub przeszli gastrektomię na łagodne nowotwory. Randomizacja została przeprowadzona przed operacją, aby umożliwić zaplanowanie obecności specjalnie wyszkolonych chirurgów nadzorujących. Jeżeli nadzorujący chirurg nie mógł uczestniczyć w planowanej operacji, pacjent został uznany za niekwalifikującego się. 80 ośrodków uczestniczących zarejestrowało pacjentów za pomocą telefonów do centrali badania, gdzie przeprowadzono randomizację w blokach po sześć i z rozwarstwieniem według centrum.
Wszyscy pacjenci byli oceniani co trzy miesiące w pierwszym roku, a następnie co sześć miesięcy. Zgodnie z powszechną praktyką w Holandii diagnoza kliniczna została uznana za wystarczający dowód nawrotu; w przypadku większości pacjentów poszukiwano potwierdzenia radiologicznego lub endoskopowego. Badanie zostało zatwierdzone przez komisje ds. Etyki lekarskiej Centrum Medycznego Uniwersytetu Leiden i innych uczestniczących szpitali.
Chirurgia
JRSGC dostarczył wytyczne dotyczące standaryzacji leczenia chirurgicznego i oceny patologicznej.4 Te wytyczne, również zalecane przez Amerykański Wspólny Komitet ds. Raka i Międzynarodową Unię przeciwko Raka w czwartym wydaniu podręcznika dotyczącego stopniowania raka, 12 podstawie naszego protokołu. Wytyczne te rozpoznają 16 różnych przedziałów węzłów chłonnych (stacje), ponumerowanych od do 16, które otaczają żołądek.
Ogólnie, peryferyjne węzły chłonne na mniejszej krzywiźnie (stacje 1, 3 i 5) i większa krzywizna (stacje 2, 4 i 6) żołądka są zgrupowane razem jako N1, a węzły wzdłuż lewej tętnica żołądka (stacja 7), wspólna tętnica wątrobowa (stacja 8), tętnica trzewna (stacja 9) i tętnica śledziona (stacje 10 i 11) są zgrupowane razem jako N2. Te grupy mogą być nieznacznie modyfikowane, w zależności od lokalizacji guza pierwotnego. Naukowcy w Japonii opisali kolejne stacje węzłów chłonnych (od 12 do 16) oraz grupy (N3 i N4), ale nie były one objęte naszym testem. Rozwarstwienie D1 pociąga za sobą usunięcie zaangażowanej dalszej części żołądka lub całego żołądka (dystalna lub całkowita resekcja), w tym większej i mniejszej omenty. W przypadku wycinania D2 usunięto kaletkę omową, wraz z przednim płatem poprzecznego mezokola, a wspomniane tętnice zostały całkowicie usunięte.
W czasie projektowania próby wycięcie śledziony i ogona trzustki uznano za konieczne dla odpowiedniego usunięcia węzłów 10 i 11 węzłów chłonnych D2 w proksymalnych guzach; w sekcji D1 śledziona i ogon trzustki zostały wycięte tylko wtedy, gdy usunięcie było konieczne z powodu inwazji guza
[hasła pokrewne: napięciowe bóle głowy, celiprolol, bimatoprost ]
[więcej w: napięciowe bóle głowy, napięciowy ból głowy, narośl na skórze ]