Rozbudowane rozszczepienie węzłów chłonnych w przypadku raka żołądka czesc 4

Występuje znaczna zmienność liczby węzłów chłonnych w każdej stacji, a zdefiniowane stacje węzłów chłonnych mogą nie zawierać żadnych węzłów chłonnych.15 Aby uwzględnić tę odmianę biologiczną, zezwolono na jedną brakującą stację. Jeśli jednak rozbieżności przekroczyły jedną stację węzłów chłonnych, rozważaliśmy to odstępstwo od odpowiedniego protokołu. Analiza statystyczna
Wielkość próby opierała się na oczekiwanym pięcioletnim współczynniku przeżycia wynoszącym 20 procent u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym z wycięciem D1 z celami leczniczymi i 32 procent dla pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym z wycięciem D2 z celem leczniczym.16 Stosowanie poziomu istotności 0,05 (dwustronny) i moc 0,90, i oczekując, że 40 procent pacjentów będzie leczonych paliatywnie, obliczyliśmy, że musimy zapisać 1100 pacjentów. Wskaźniki przeżycia obliczano od momentu włączenia do badania do śmierci (zdarzenia) lub ostatniego kontaktu kontrolnego (jeśli dane zostały ocenzurowane). Aby obliczyć łączne ryzyko nawrotu, zdarzenie zdefiniowano jako nawrót; dane dotyczące pacjenta były cenzurowane, gdy w ostatnim kontakcie kontrolnym pacjent żył bez objawów choroby lub zmarł na choroby inne niż rak żołądka bez oznak nawrotów. Przebadano zarówno przeżycie, jak i łączne ryzyko nawrotu. Podstawowa analiza przeżycia obejmowała wszystkich pacjentów kwalifikujących się do leczenia (analiza zamiaru leczenia), w tym tych, którzy zostali poddani leczeniu paliatywnemu, podczas gdy kolejne analizy skupiały się na pacjentach operowanych z celem leczniczym. Ponieważ tylko pacjenci po resekcji R0, którzy nie zmarli w szpitalu, byli narażeni na ryzyko nawrotu, grupa ta została wykorzystana do zbadania łącznego ryzyka nawrotu. Wpływ zmiennych prognostycznych badano w analizie jednowymiarowej. Do oceny krzywych przeżycia użyto testu log-rank, chociaż założenie o proporcjonalnych zagrożeniach nie zawsze było spełnione. Przedstawione wskaźniki ryzyka porównują wyniki po operacji D2 z wynikami po referencyjnym leczeniu, operacja D1.
Wyniki
Tabela 1. Tabela 1. Wyniki randomizacji i ocena kwalifikowalności 1078 pacjentów z rakiem żołądka. Tabela 2. Tabela 2. Charakterystyka 711 pacjentów i nowotworów po resekcji z celem leczniczym. Od sierpnia 1989 r. Do lipca 1993 r. Zapisaliśmy 1078 pacjentów i losowo przypisaliśmy je do grupy D1 lub grupy D2 (tabela 1). Osiemdziesięciu dwóch pacjentów (8 procent) nie było uprawnionych, 35 ponieważ żaden chirurg referencyjny nie mógł uczestniczyć w operacji, a pozostała część z powodu wtórnych nowotworów, braku gruczolakoraka lub niedostatecznej kondycji fizycznej. Spośród 996 pacjentów spełniających kryteria stwierdzono, że 285 (29 procent) miało przerzuty dootrzewnowe, wątrobowe lub odległe przerzuty do węzłów chłonnych lub nowotwory nieoperacyjne nieoperacyjnie w czasie operacji. Te 285 pacjentów z nieuleczalną chorobą przeszło paliatywną gastrektomię (53%), pomostowanie żołądka (19%) lub tylko operację eksploracyjną (28%). Nie stwierdzono istotnych dowodów na występowanie przerzutów u 711 (71%) spośród pacjentów kwalifikujących się do leczenia, u których wykonano radykalną resekcję z D1 (380 pacjentów) lub D2 (331 pacjentów) z węzłem chłonnym. Spośród tych 711 pacjentów 632 spełniło nasze kryteria resekcji R0
[patrz też: teosyal, polyporus, oprogramowanie stomatologiczne ]
[hasła pokrewne: niewydolność żylna, niskorosłość, nowotwór płuc objawy ]