sucha beskidzka forum

Alternatywnie, Lee i in. zgłosił, że ani genetyczna utrata PPAR. ani leczenie za pomocą PPAR. agonista GW501516 wpływał na wypływ cholesterolu lub akumulację w mysich makrofagach (13). Li i in. podobnie wykazano brak ogólnego efektu PPAR. agonistę GW0742 na akumulację makrofagowego cholesterolu, wychwyt, zależny od apoA-I, chociaż zaobserwowano nieznacznie zwiększoną degradację cholesterolu (74). Podsumowując, te dane sugerują, że PPAR. nie wpływa znacząco na metabolizm cholesterolu makrofagów u myszy, ale dodatkowa praca mająca na celu rozszyfrowanie potencjalnego udziału PPAR. ludzkiemu metabolizmowi makrofagów potrzebny jest metabolizm cholesterolu, biorąc pod uwagę mieszane raporty opisane do tej pory. Rola PPAR. w zapaleniu aterogennym. Rola in vivo dla PPAR. w miażdżycy po raz pierwszy opisano zastosowanie genetycznej metody utraty funkcji (13). Mimice pozbawione receptora LDL odpowiedzialne za miażdżycę tętnic zostały przeszczepione szpikiem kostnym z niedoborem PPARy i karmione dietą bogatą w cholesterol. Po 8 tygodniach zmiany naczyniowe u biorców PPARa-null były co najmniej o 50% mniejsze niż u dzikich biorców (13). Nie było różnic w poziomach cholesterolu między grupami eksperymentalnymi (13). Jednakże, makrofagi PPARy wyrażały zmniejszone poziomy mediatorów stanu zapalnego, w tym białko chemotaktyczne monocytów-1 (MCP-1), IL-1 p, i MMP-9, podczas gdy makrofagi nadeksprymujące PPARa. wytwarzał zwiększone poziomy markerów stanu zapalnego (13). W szczególności PPAR. ligandy hamowały ekspresję zapalnych w makrofagach typu dzikiego, naśladując stłumiony stan zapalny wywołany w komórkach nerek PPARy. W badaniach wiązania zidentyfikowano interakcję między PPAR. i chłoniaka z limfocyta B zapalnego białka błonowego-6 (BCL-6), który jest uwalniany z PPARa. w sposób zależny od ligandu (13). Tak więc, genetyczna utrata PPAR. lub dodanie PPAR. ligandy uwalniają negatywny regulator stanu zapalnego w obrębie makrofagów (13). To. Zapalny przełącznik. model przewiduje, że PPAR. ligandy, podobnie jak z genetyczną delecją PPARy, powinny łagodzić stany zapalne (Figura 1) (13). Czy to bezpośrednie cele genetyczne PPAR. nie są znane działania przeciwzapalne (ryc. 1). Dodatkowe badania in vitro potwierdzają, że PPAR. ligandy są przeciwzapalne, hamując ekspresję indukowanych przez LPS genów prozapalnych, w tym iNOS i COX2 (13, 75). Rysunek 1PPAR .: przełącznik zapalny. W nieobecności ligandu heterodimery PPARy-RXR wiążą się z konsensusowymi elementami odpowiedzi na PPAR DNA (PPRE) i hamują ekspresję genu docelowego przez rekrutację korepresorów i związanych z nimi represyjnych białek, w tym chłoniaka z komórek B-6 (BCL-6) (u góry). Po dodaniu PPAR. ligand (na dole po lewej), heterodimery PPARy-RXR ulegają zmianie konformacyjnej. To odrzuca kompleks korepresora, w tym BCL-6, w zamian za kompleks białek koaktywacyjnych i powoduje zwiększenie PPAR. ekspresja genów docelowych. BCL-6, białko supresorowe zapalne, zostaje w ten sposób uwolnione do hamowania ekspresji genów zapalnych. Genetyczna delecja PPAR. również uwalnia BCL-6 i kompleksy represorów z PPAR. promotory genów docelowych, które umożliwiają BCL-6 zahamowanie stanu zapalnego (prawy dolny róg). Nie wiadomo, czy wyrażenie bezpośredniego PPAR. docelowe geny (lewy dolny i prawy) mają działanie przeciwzapalne. Ekspresja docelowego genu może zachodzić przez indukowaną ligandem aktywację transkrypcyjną (duża zielona strzałka) lub skromniej przez derepresję transkrypcyjną (mała zielona strzałka). PPAR. ligandy jako leki na miażdżycę. Czy PPAR. ligandy są terapeutyczne dla miażdżycy tętnic pozostają kontrowersyjne; Badania ligandów przyniosły mieszane wyniki. Do chwili obecnej 2 opublikowane raporty zbadały wpływ PPAR. agoniści mysich modeli miażdżycy
[przypisy: objaw lasegue, nowotwór wątroby, młody zielony jęczmień gdzie kupić ]