zagórze przychodnia ad 6

Nasza analiza wskazuje, że endoskopowe ponowne leczenie mniejszych owrzodzeń u pacjentów ze stosunkowo stabilną hemodynamiką ma wysoki wskaźnik sukcesu. U pacjentów z większymi wrzodami, a zatem z cięższym krwawieniem, zabieg chirurgiczny może być lepszym wyborem niż leczenie endoskopowe. Logicznym podejściem u pacjentów z większymi wrzodami może być wykonanie planowej operacji przed ponownym krwawieniem, ponieważ wystąpiły istotne komplikacje po operacjach ratunkowych u tych pacjentów. Ponadto eliminacja H. pylori zapobiega nawrotom owrzodzeń i powikłaniom krwawienia.12-14 Powodzenie endoskopowego leczenia zależy w dużej mierze od wielkości samego krwawiącego naczynia. Tętnice w mniejszych owrzodzeniach są w większości podśluzówkowe i mają średnią średnicę 0,5 mm. W większych, przewlekłych wrzodach, tętnice erodowane są surowicze i mają średnią średnicę 0,9 mm.15 W psim modelu, koagulująca termokoagulacja była konsekwentnie skuteczna w tętnicach o średnicy mniejszej niż 2,0 mm.16 W klinicznej endoskopowej naczynia o średnicy większej niż 1,0 mm mogą być trudne do uszczelnienia. Średni rozmiar krwawiących tętnic u naszych pacjentów z nawracającym krwawieniem wynosił 1,0 mm (zakres od 0,4 do 1,35). W przypadku mniejszych owrzodzeń nawracające krwawienie jest zwykle wynikiem początkowo niewystarczającej termokoagulacji, a warto jest zastosować leczenie endoskopowe. W naszym badaniu u 11 pacjentów z wrzodami wysokiego ryzyka zlokalizowanymi w tylnej bańce dwunastniczej lub nacięciu kątowym wykonano endoskopowe ponowne leczenie, a długotrwałą hemostazę uzyskano w 7. Erozja głównych arterii, takich jak tętnice żołądka i dwunastnicy oraz lewa żołądka, jest niezbyt częsta , w takich przypadkach jest mało prawdopodobne, aby hemostaza została osiągnięta podczas wstępnej endoskopii.
Dwóch pacjentów miało perforacje związane z sondą nagrzewnicy. U obu pacjentów owrzodzenia znajdowały się w cienkiej przedniej ścianie dwunastnicy. Sonda nagrzewnicy może być używana z większym bezpieczeństwem w innych miejscach w przewodzie pokarmowym i paradoksalnie w przypadku przewlekłych owrzodzeń, które są często mocno związane z otaczającymi strukturami za pomocą grubej, włóknistej tkanki.
Częstość powikłań po zabiegach ratunkowych była znaczna: 36 procent, gdy operacja została przeprowadzona po wstępnej endoskopii i 46 procent, gdy wykonano ją po drugiej endoskopii. Stosowanie dożylnych leków przeciwwydzielniczych po endoskopowej kontroli krwawiących wrzodów pozostaje kontrowersyjne. Najnowsze dane wskazują, że doustny lub podawany dożylnie omeprazol w dużych dawkach może zmniejszyć ryzyko nawracających krwawień i może stanowić istotny dodatek do terapii endoskopowej.17,18 Alternatywne strategie ograniczania potrzeby chirurgii obejmują rutynową obserwację ( drugi rzut oka ) endoskopia i leczenie profilaktyczne. Wyniki randomizowanych badań zostały ograniczone przez włączenie niewielkiej liczby pacjentów lub zastosowanie suboptymalnego leczenia w pierwotnej endoskopii. 19-22 W ostatnim dużym badaniu codzienna endoskopia i leczenie klejem fibrynowym zmniejszyło częstość nawracających krwawień23. Codzienna endoskopia jest jednak niewygodna dla pacjentów i kosztowna. Jego korzyści prawdopodobnie będą marginalne, jeśli zwiększy się skuteczność początkowego leczenia Zaplanowane ponowne leczenie może być jednak wartościowe u wybranych pacjentów wysokiego ryzyka.24 Stosowanie innej terapii endoskopowej po wykrwawieniu również pozostaje opcją. Nie przeprowadzono jednak randomizowanego badania porównującego użycie termicznych urządzeń kontaktowych, uszczelniacza fibrynowego i hemoclipów.
[więcej w: bimatoprost, Leukocyturia, polyporus ]
[patrz też: nowotwór wątroby, ntm, numer statystyczny choroby ]