zagórze przychodnia cd

Dożylnie podawano 40 mg omeprazolu co 12 godzin pacjentom po endoskopowym leczeniu i tym w grupie poddanej zabiegowi chirurgicznemu, którzy poddawali się jedynie prostym zabiegom chirurgicznym lub wycięciu z owrzodzenia do czasu wznowienia diety doustnej. Zmienne wynikowe obejmowały czas hospitalizacji po leczeniu, potrzebę hospitalizacji na oddziale intensywnej opieki medycznej, konieczność transfuzji krwi, powikłania związane z leczeniem oraz 30-dniową śmiertelność. Powikłania związane z leczeniem obejmowały wszelkie powikłania, które rozwinęły się po endoskopowym leczeniu, a następnie w chirurgii ratunkowej.
Analiza statystyczna
Częstość zgonów związanych z nieudanym leczeniem endoskopowym mieści się w zakresie od 15 do 25 procent. 5-7 Brak danych na temat śmiertelności po endoskopowym leczeniu i po zabiegu ratunkowym z powodu nieudanej endoskopii. Szacujemy, że około 30 procent pacjentów, którzy zostali przyjęci z krwawiącymi owrzodzeniami, wymagałoby leczenia endoskopowego. Jeśli zakłada się, że częstość występowania nawracającego krwawienia wynosi 10% wśród leczonych, wówczas do 3000 pacjentów potrzebnych będzie do rekrutacji 90 pacjentów. Wymagało to co najmniej 42 pacjentów w każdej grupie, aby w badaniu uzyskać 80% skuteczności w wykryciu bezwzględnej redukcji wynoszącej 30% (z 45% do 15%) śmiertelności z błędem typu I wynoszącym 5% (dwustronne). ). Dane punktu końcowego analizowano zgodnie z zasadą zamiaru leczenia. Dokładny test Fishera i test chi-kwadrat Pearsona posłużyły do analizy danych jakościowych.8 Czynniki, które można wykorzystać do przewidywania niepowodzenia endoskopowego ponownego leczenia, zostały zidentyfikowane za pomocą analizy jednowymiarowej. Zmienne te następnie wprowadzono do krokowej, wielokrotnej analizy regresji logistycznej.9 Wszystkie wartości P były dwustronne. Wartość AP mniejsza niż 0,05 została uznana za wskazującą na istotność statystyczną.
Wyniki
Spośród 3473 pacjentów z krwawiącymi wrzodami trawiennymi, którzy zostali przyjęci do szpitala w czasie trwania badania, 1169 (33,7%) przeszło badanie endoskopowe w celu przywrócenia hemostazy. Hemostaza nie została osiągnięta u 17 pacjentów (1,5 procent), a ci pacjenci przeszli bezpośrednio na operację. Krwawienie powróciło u 100 pacjentów (8,7 procent). Sześciu z tych pacjentów nie podlegało randomizacji, pięć z powodu raka terminalnego i jednego z powodu zatrzymania akcji serca. Dwóch pacjentów ze złośliwymi wrzodami zostało wykluczonych po randomizacji, pozostawiając 92 pacjentów do analizy, z których 48 było przydzielonych do leczenia endoskopowego, a 44 do operacji.
Charakterystyka pacjentów
Tabela 1. Tabela 1. Podstawowa charakterystyka pacjentów. Nie stwierdzono istotnych różnic między tymi dwiema grupami pod względem cech demograficznych, miejsca i wielkości owrzodzeń, nasilenia krwawienia oraz odstępu między endoskopią a nawrotem krwawienia (Tabela 1). Dwudziestu pięciu pacjentów w każdej grupie miało niedociśnienie po rozpoczęciu badania. Mediana wymóg transfuzji przed randomizacją był podobny w obu grupach (około pięciu jednostek). Pacjenci przydzieleni do operacji mieli istotnie więcej wstrzykniętych adrenaliny (średnia objętość, 11,1 ml wobec 14,3 ml; P = 0,04) podczas wstępnej endoskopii niż ci przypisani do endoskopowego leczenia, ale liczba użytych impulsów sondujących grzałkę była podobna (mediana, 8). vs
[więcej w: cefepim, Choroba Perthesa, anakinra ]
[podobne: napięciowe bóle głowy, napięciowy ból głowy, narośl na skórze ]